EEN ONHEILSPELLENDE VROUW
Direct na de dood van Jezus is er, op het moment dat zijn ziel vol van genade is gescheiden van zijn lichaam, "iets" in het heelal dat geheel nieuw is en waar Satan niets van begrijpt. Hij heeft Jezus verslagen, en dus zou eigenlijk alles moeten terugkeren naar het oude.
Het is überhaupt een vreemde overwinning. Jezus heeft geen fysieke weerstand tegen zijn vervolgers gebruikt. En eenmaal gekruisigd, is Hij wel érg snel gestorven... Alles welbeschouwd, was het helemaal niet zeker voor Satan, dat hij erin zou slagen Jezus ter dood veroordeeld te krijgen. Immers, hij en alle demonen herkennen met angst en beven Jezus als de Gezalfde van God, omdat Hij alle profetieën tot vervulling brengt - en daarom is Hij zeer waarschijnlijk onverslaanbaar. Dat Hij zich zo gemakkelijk heeft laten verslaan, dat klopt dus eigenlijk niet.
Zelfs als Satan had moeten verliezen, dan had hij toch graag een hevige strijd gevoerd. Dan had hij ondanks zijn verlies tóch noch wat eer behaald. Gelukkig hij heeft niet verloren, maar gewonnen. Hoewel ... er is nauwelijks een strijd geweest. Het is voor hem een bijna eerloze overwinning. Niet iets om trots op te zijn.
Bovendien is er het onheilspellende gedrag van die vrouw bij het Kruis, de moeder van Jezus die door Hem met “Vrouwe” is aangesproken. Ze is in stilte altijd zó gericht geweest op haar Zoon, dat ze na zijn kruisiging zou moeten hebben wanhopen. Sterker nog, ze had van verdriet waanzinnig moeten worden en had God moeten vervloeken. Maar niets van dat alles. De staat bij het Kruis en in geloof ziet ze een werkelijkheid, die Satan al vanaf het begin der eeuwen niet heeft willen zien.
De Gezalfde van God is verslagen, maar nu staat daar dat schepsel, die vrouw, De Vrouw. En haar verslaat Satan niet. Zijn belangrijkste overwinning heeft geen vat op haar. Zij laat zich niet opslokken door de duisternis. Wél de door God Gezondene verslaan en niet een schepsel? Hier klopt iets niet! “Something is wrong, terribly wrong!” De overwinningsroes van Satan wordt verstoord, en nog wel door een vrouw. Geen wonder dat tegenover de Vrouw Satan geen sluwe slang meer is, maar een woedende draak.
De ziel van Jezus is bron van de genade, die Satan niet kan en niet wil begrijpen. Maar nu die bron weg is, blijft de Vrouw leven van een genade, die Satan óók niet kan begrijpen, maar wel wíl begrijpen - want ze is slechts een schepsel en is deel van de wereld die aan zijn macht van de duisternis is overgeleverd. Van welke bron leeft ze nu? Hij móet haar genade zelfs begrijpen, anders kan hij niet zeker zijn van zijn overwinning. Door De Vrouw wordt de Heerser van de duisternis plotseling bedreigt door iets veel ergers dan direct door Christus verslagen te zijn. Waarschijnlijk is in de demonische legers in afgrijselijk tumult losgebroken, toen Maria in stilte opkeek naar haar gekruisigde Zoon...
Maar afgezien daarvan, we probeerden de oorlog tussen Satan’s leger en het leger van Michaël te begrijpen, waardoor Satan nóg verder in onbegrip wordt verstrikt. Waar gaat die oorlog over? Het kan niet gaan over de genade van Maria, want dat is een geheim tussen haar en God. De engelen doen misschien wel veel, maar ze geven niet de genade, want alleen God geeft genade.
Welnu, er is nóg iets onheilspellends voor Satan: het lichaam dat de genadebron, de ziel van Jezus, achterlaat in de wereld, en dat De Vrouw in haar schoot ontvangt als het van het kruis wordt genomen...
(wordt vervolgd)
| < Vorige | Volgende > |
|---|