In het Nieuwe Testament vinden net vóór de Apocalyps de brief van Judas, die slechts zelden wordt aangehaald. (De brief is natuurlijk van een andere Judas dan de verrader van Jezus.) De brief is slechts kort, en heeft geen hoofdstukken, alleen verzen - 25 in totaal. In vers 9 wordt gesproken over de strijd tussen Satan en Michaël, en het is voor mij de sleutel om het mysterie van hun oorlog te begrijpen, die verwijst naar de enige échte oorlog die wij nog moeten voeren tot de wederkomst van Christus.
Direct na de dood van Jezus is er, op het moment dat zijn ziel vol van genade is gescheiden van zijn lichaam, "iets" in het heelal dat geheel nieuw is en waar Satan niets van begrijpt. Hij heeft Jezus verslagen, en dus zou eigenlijk alles moeten terugkeren naar het oude.
Wat is “Stille Zaterdag”, de zaterdag die valt tussen Goede Vrijdag en de Zondag van Pasen? Het is die het lichaam van Jezus doorbrengt in het graf.
Vanmiddag moet ik de kruisweg preken.Dat is geen gemakkelijke opgave. Temeer, daar ik eigenlijk de traditionele kruisweg een beetje achterhaald vind. Ik stel hier voor, wat mijn eigen versie van de kruisweg zou zijn. Het is maar om een idee te geven - tijd om commentaar te geven heb ik niet.
Het is vandaag witte donderdag, en het lijkt me een goed moment enkele van mijn favoriete bijbelteksten te geven, die (denk ik) onze kijk op de Eucharistie kunnen verdiepen en verbreden.
Als je naar alle drie de stemmen luistert, kun je uitkomen op een heel vreemde wet:
Even een politiek-incorrecte toevoeging: het “droge” farizeïsme is over het algemeen sterker aanwezig bij mannen - dat zie je het duidelijkst bij de Farizeeën in de tijd van Jezus, die een exclusief mannenclubje waren. Het “natte” farizeïsme is meer een specialiteit van vrouwen. Dat zie je vooral in onze moderne cultuur - die voortkomt uit het christendom, waarin aan vrouwen een heel eigen plaats hebben gekregen.
Even samenvattend: er zijn dus drie stoorzenders in onze ziel, drie stemmen die blijven drammen als we ons door Jezus Christus op de hemelse Vader willen richten:
Welke geniepige aanval van Satan bedreigt ons nog in de woestijn, ver buiten De Stad die wij met God in naastenliefde voor onze broeders en zusters bouwen? Ver van De Stad die verrijst uit de ruïnes van de zonde, welke verfijnde en subtiele geest kan ons nog bedreigen met hoogmoed? Ik kijk naar de bekoringen van Jezus in de woestijn. Wat heeft de woestijn en wat heeft de strijd met Satan, die Jezus er voor ons volbracht, voor ons te betekenen?