Familie van Sint Jan

DE ULTIEME VEROORDELING

Als je naar alle drie de stemmen luistert, kun je uitkomen op een heel vreemde wet:

“Het is verboden om wat dan ook te verbieden.”

• Je verbied dan iets, omdat het onrechtvaardig is. Dat doet erg denken aan de Oude Wet met al haar verboden en veroordelingen.

• De reden waaróm je dat verbiedt, is dat verbieden ingaat tegen de barmhartigheid. Dat heeft veel weg van de Nieuwe Wet...

• Je verbiedt dus te verbieden. Niemand mag verbieden - alleen jij. Alles en iedereen is relatief aan jou, en jij alleen aan jezelf. Je bent volmaakt. Dat is het toppunt van perfectionisme.

En je bent dan natuurlijk ook neutraal. Je staat overal boven alle geruzie in de wereld. Conflicten zijn alleen voor barbaren, die niet onverschillig willen zijn. Disputen en debatten zijn voor fanatici, die nog geloven dat er een waarheid bestaat. De werkelijkheid, dat ben jij. Alleen jij. En jij bent perfect en kunt je permitteren neutraal te zijn.

Je verbiedt te verbieden. Maar je spreekt jezelf dan wel tegen. En je veroordeelt allereerst jezelf. Immers, indien misschien tóch niet alles relatief is aan jou, en er tóch iets van een een objective werkelijkheid bestaat, beschuldig je jezelf ervan te beschuldigen... 

Het verbod op verbieden is een absurditeit en kan niets betekenen - behalve dan de ultieme veroordeling van jezelf.

Ik vraag me af, hoelang een samenleving kan bestaan, die dit als morele wet aanneemt. Het antwoord op die vraag zal spoedig komen, want dit is precies het experiment dat de krachten, die onze samenleving bepalen, met ons wil uitvoeren.