Tijdens het Hemelvaartsweekend van 2026 kwamen Europese oblaten van de Familie van Sint-Jan samen in Vilnius voor dagen van gebed, vorming en broederlijke ontmoeting. Deze bedevaart stond in het teken van de Goddelijke Barmhartigheid en liet zien hoe geloof, gemeenschap en hoop elkaar kunnen versterken.
Vilnius, de hoofdstad van Litouwen, is een stad waar het geloof nog altijd voelbaar aanwezig is. Juist daarom vormde zij een passende plaats voor de Tweede Europese Oblatenbedevaart, die tijdens het Hemelvaartsweekend van 2026 leden van de Familie van Sint-Jan uit de hele Europese provincie samenbracht. Vijfendertig deelnemers uit twaalf nationaliteiten en zeven fraterniteiten — Vilnius, Kaunas, Utrecht, Den Haag, Boekarest, Marchegg en Londen — namen eraan deel. Naast de oblaten waren ook apostolisch zuster Marta Marija en vijf broeders van de Europese Provincie aanwezig, onder wie provinciaal broeder Ignaz Maria. De plaatselijke Litouwse broeders en oblaten, onder leiding van prior br. Renauld Marie, ontvingen iedereen met grote zorg en gastvrijheid. Al snel werd duidelijk dat dit meer was dan een internationale bijeenkomst: het was een ontmoeting van harten, gedragen door dezelfde geestelijke familie.
Barmhartigheid als weg
Het thema van de bedevaart was de Goddelijke Barmhartigheid, passend bij een stad die nauw verbonden is met de openbaringen aan de heilige Faustina Kowalska. Tijdens de dagen in Vilnius volgden de deelnemers de geschiedenis van deze openbaringen en bewandelden zij delen van het “Pad van Barmhartigheid”, waar de uitnodiging van Christus meeklonk: “Jezus, ik vertrouw op U.” Het gebed gaf iedere dag zijn ritme. De pelgrims vierden samen de heilige Mis, namen deel aan stil gebed voor het Allerheilig Sacrament, baden het getijdengebed en vonden gelegenheid tot biecht en aanbidding. Ook de Rozenkrans van de Goddelijke Barmhartigheid keerde telkens terug als gebed om vrede, voor de Familie van Sint-Jan en voor de zorgen in de wereld. Een bijzonder moment was de hernieuwing van de oblaten belofte – nu voor eeuwig – door Bertha.
De groep bezocht ook de Poort van de Dageraad, waar de pelgrims zich toevertrouwden aan Maria, Moeder van Barmhartigheid, en hun intenties in gebed neerlegden voor het beroemde icoon van de Maagd Maria. Daarnaast verkenden zij de kathedraal en andere heilige plaatsen die getuigen van de diepe katholieke wortels van Litouwen.
Vorming en gemeenschap
Een bedevaart gaat niet alleen om de plaatsen die men bezoekt, maar ook om de mensen met wie men optrekt. Naast het geestelijke programma namen de deelnemers daarom deel aan een dag van studie en vorming. Broeder Wojtek gaf een overweging bij de zaligspreking “Zalig de barmhartigen, want zij zullen barmhartigheid verkrijgen” en nodigde iedereen uit om barmhartigheid niet te zien als een abstract ideaal, maar als een concrete manier om het Evangelie te leven. In kleinere groepen dachten de deelnemers samen na over wat het betekent het Lam te volgen in de voetsporen van de geliefde leerling.
Ook in eenvoudige momenten werd de genade tastbaar. Een regenachtige avond hield een levendige barbecue met muziek, gelach en Litouwse gastvrijheid niet tegen. Tijdens gezamenlijke maaltijden, traditionele dansen en gesprekken groeide de onderlinge verbondenheid. Zo werden pelgrims uit verschillende landen, talen en culturen in de loop van het weekend steeds meer één familie. De bedevaart werd afgesloten op het Hoogfeest van Hemelvaart met een feestelijke Mis, samen met de plaatselijke parochiegemeenschap. Daarna bleven vooral dankbaarheid en vreugde over: dankbaarheid voor de warme ontvangst, de zorgvuldige voorbereiding en de gulle begeleiding van de Litouwse fraterniteiten en broeders, maar ook voor de stille herinnering dat het christelijk leven zelf een bedevaart is — gedragen door barmhartigheid, versterkt door gemeenschap en gericht op de hemel. De Europese Oblaten van Sint-Jan kijken inmiddels met vreugde uit naar de volgende bedevaart in Marchegg, Oostenrijk, tijdens het Hemelvaartsweekend van 2027.